Zondagmiddag mocht Ruinerwold zich opmaken voor een schitterende halve finale van de nacompetitie om promotie naar de derde klasse. Het reisde met een volle bus af naar Schoonebeek, waar de laaggeklasseerde derde klasser SVV’04 de gastheer was.
Op het uitstekend verzorgde Schoonebeekse sportpark vond een ieder al snel zijn plek en bleken er om 14.00 uur een groot aantal Ruinerwold afgereisd – inclusief sfeeractie – naar de Duitse grens. Waarvoor dank! Moreel gesteund en vertrouwend op de goede flow ging Ruinerwold dan ook van start.
Het verloop van de openingsfase was haast vooraf uit te schrijven. Aftasten, stukje spanning, geen kansen. Ruinerwold ontpopte zich vervolgens al snel tot de betere ploeg. Het kreeg de eerste kansen en kwam op voorsprong na een defensieve blunder van SVV’04.
De aanvoerder van de Schoonebeekers – die verder juist wel een rustpunt was – kreeg uit het niets een error in de hersenpan en wipte de bal zomaar even terug naar een verdediger. Voordat laatstgenoemde goed en wel besefte dat de bal zowaar zijn kant op kwam, zat Stijn Smid er al tussen om vanaf een meter of twintig de bal over de goalie te liften.
Een heerlijke voorsprong, waar Ruinerwold echter maar een paar minuten van kon genieten. SVV’04 leefde ineens op en Dusán Muskee schoot niet veel later een voorzet binnen om er 1-1 van te maken.
Doordrukken zou de thuisploeg geen moment, want Ruinerwold nam al gauw de regie weer over. De levensgrote kansen waren verder wat spaarzaam in de eerste helft, maar dat zou na de thee al vlot anders worden.
Nadat doelman Jacco Jongschaap eerst een schot knap pareerde, kreeg Ruinerwold een goede kans via Henk-Lasse Emmink. Zijn inzet vond geen doel en even later kwam juist SVV’04 op voorsprong. Een corner ging er via twee instanties in en Ruinerwold was plots veroordeeld tot het jagen op de gelijkmaker.
Die leek er niet meer te komen, tot vijf minuten voor tijd. Een schot van Stijn Smid vond Kevin Loof, wiens inzet tergend langzaam tegen de paal kabbelde. Ook dit leek weer tegen te zitten, totdat een verdediger van SVV’04 zich vergiste in de natuurkundige rekensom – m1v1+m2v2=m1v1′+m2v2′ om precies te zijn – van een met lucht gevulde lederen bal, welke een aluminium object treft.
Voordat de arme man besefte dat de bal rechtsomkeer zijn kant op maakte, verdween het projectiel al via zijn scheenbeen alsnog tegen de touwen, waardoor Ruinerwold weer helemaal in de wedstrijd zat. Doordat het in reguliere speeltijd 2-2 bleef, moest het in de verlenging maar gebeuren.
SVV’04 had eigenlijk de pijp wel leeg, wat zich uitte in louter verdwaalde Schoonebeekse lange ballen en veelvuldig tijdrekken. Ruinerwold maakte daarentegen continu haast, omdat het aanvoelde dat het veruit de meeste aanspraak maakte op de overwinning.
Even leek het dan ook allemaal te worden beslist. Heel even. 2 seconden lang voelde Daan van der Klocht zich Julius Caesar, Nelson Mandela, Diego Maradona en Willem van Oranje in één. Hij zou de boeken ingaan, van Stichting Historie Ruinerwold tot het Rijskmuseum, en de koperen wokkel bij de kerk zou ongetwijfeld worden omgesmolten tot een juichende beeltenis van ‘El Salvador van Schoonebeek’. Tot dat ene vlagsignaal.
De daaropvolgende protesten, met het vingertje van Van der Klocht voorop, zouden een stille dood sterven en dus moesten Ruinerwold en – niet God maar sterveling – Van der Klocht alsnog op zoek naar de winnende treffer.
Die zou er niet komen. SVV’04 wist het tot eigen blijdschap uit te zingen tot de penalty’s en was in dat opzicht een lichtelijk ‘moreel favoriet’ – voor wat het waard is – bij aanvang van de elf meter trappen. Ruinerwold had in ieder geval zijn huiswerk gedaan op de training, maar dat gold mogelijk ook voor de thuisploeg.
Waar SVV’04 al haar penalty’s wist te verzilveren, vonden Per Ove Boxem en Stijn Smid respectievelijk de doelman en de paal. Daarbij mag echter gelijk vermeld worden dat Ruinerwold juist mede dankzij de belangrijke bijdragen van deze mannen het überhaupt tot de nacompetitie heeft weten te brengen.
In de nacompetitie blijft daarmee een stukje geluk van de dag – of het juist niet hebben van pech – onvermijdelijk en SVV’04 kroop zodoende door het oog van de naald. Ondanks het abrupte einde kan Ruinerwold, terugkijkend op het seizoen, trots zijn dat het de nacompetitie heeft gehaald. Het duo Jeroen Bakker & Marcus Koetsier heeft hun interim-rol met verve weten in te vullen en de finale was hen dan ook zeker gegund geweest.
Het mocht niet zo zijn, en dus mag Ruinerwold het volgende jaar gewoon opnieuw proberen. Het verwelkomt dan een nieuw duo, te weten André Blom en Jeroen Kleene, waar al met veel plezier en verwachting naar wordt uitgekeken.
Voor nu willen we als eerste selectie alle supporters, vrijwilligers en betrokkenen bedanken voor dit seizoen en we hopen jullie in augustus weer langs de lijn te zien. Van donderdagavonden in Zwartemeer, tot zondagmiddagen in Ruinerwold.
