‘Niet tegen bouwen, wel tegen de wijze van participatie’
De opiniërende vergadering van de gemeenteraad van De Wolden op 12 februari trok veel belangstelling. Voor het bestemmingsplan buitengebied, deelplan uitbreiding Kerkweg in Ruinerwold zat de publieke tribune tot de laatste stoel gevuld. Acht insprekers maakten gebruik van hun spreektijd om zorgen, vragen en ook steun uit te spreken over de woningbouwplannen.
Met het plan wil de gemeente aan de rand van Ruinerwold 128 woningen mogelijk maken, verdeeld over sociale huur, betaalbare koop en middensegment. De uitbreiding geldt als belangrijk project binnen de woningbouwopgave van De Wolden. In het plan zijn ook spuitvrije zones opgenomen op aangrenzende agrarische gronden om toekomstige bewoners te beschermen. Over deze zones bleek nog geen overeenstemming met alle grondeigenaren.
‘Ga in gesprek en communiceer’
Zeven van de acht insprekers zijn omwonenden of direct betrokkenen. Van een aantal van hen was de boodschap grotendeels gelijk: niet tegen woningbouw, maar kritisch op het dusverre gelopen proces.
De eerste inspreker, omwonende en ondernemer, gaf aan dat er na het indienen van zienswijzen bijna twee jaar geen inhoudelijke reactie kwam. “Pas op het allerlaatste moment wordt er gereageerd. We willen wel meewerken, maar niet belemmerd worden in onze bedrijfsvoering.” Zij overweegt een gang naar de Raad van State. Een andere direct omwonende sprak over “oorverdovende stilte” vanuit het college. “We zijn niet tegen woningbouw, maar willen een goed plan voor de Kerkweg. Er is geen officiële reactie gekomen en geen wederhoor op gespreksverslagen. Dat is eenrichtingsverkeer.”
Naast kritiek op de communicatie werden ook inhoudelijke zorgen genoemd. Sommige omwonenden vinden het plan te grootschalig en niet passend bij het open karakter van het gebied. Er zijn vragen over verkeersveiligheid en -overlast, de plek van het appartementengebouw en de gevolgen van de opgelegde spuitvrije zones voor agrarische bedrijven.
Tegelijkertijd klonk er ook een ander geluid. Twee jonge insprekers spraken over hun wens om als starter in Ruinerwold te kunnen blijven wonen. Zij zien kansen voor jongeren en gezinnen, maar merkten op dat woningbouwprojecten vaak lang duren.
‘Participeren is niet hetzelfde als gelijk krijgen’
De projectontwikkelaar toonde begrip voor de reacties. “Het schuurt altijd, want grond is schaars.” Tegelijkertijd liet hij ook ontmoediging horen. “Ik hoor veel: we zijn niet tegen woningbouw, maar daarna komt ‘ja maar, en ik dan?’ We leven in een maatschappij van ‘nee’. Participeren is niet hetzelfde als op alle punten gelijk krijgen.”
Raad weegt belangen
De bijdragen maakten duidelijk hoe ingewikkeld de afweging voor de raad is. Joran Angerman (CDA) stelde dat omwonenden niet twee jaar in onzekerheid kunnen blijven en vervolgens kort de tijd krijgen om te reageren. Ook Erwin Venema (PvdA) sprak zijn verbazing uit over het tijdsverloop: “Daar schrik je van.” Fractiegenoot Anneke Assink vroeg zich af of de uitkomst anders zou zijn geweest als het participatietraject anders was verlopen.
Eline Kippers-van Lint (GroenLinks) gaf aan dat de woningbouwopgave helder is, maar noemde de communicatie richting omwonenden “onvoldoende”. Volgens haar moet terugkoppeling beter, zeker bij volgende projecten. Frans Marechal (D66) benadrukte dat de raad emoties en feiten moet scheiden en zorgvuldig moet kijken naar de juridische vragen, bijvoorbeeld rond de spuitzones. Daarbij moet het algemeen belang uiteindelijk zwaarder wegen. Marcel Hulst (VVD) sprak over de spanning tussen individueel en algemeen belang. “Het is een hele lastige afweging. Omwonenden worden geraakt, maar er is ook een grote groep woningzoekenden. Soms moet je doorpakken.” Ina van Goor-van der Veen van Gemeentebelangen wees op het risico van verdere juridische procedures, maar gaf aan dat de raad uiteindelijk een besluit moet nemen.
Op donderdag 19 februari buigt de gemeenteraad zich opnieuw over het voorstel en volgt de besluitvorming over de uitbreiding van Ruinerwold aan de Kerkweg.
